ARCHIEF; ZIBBITH NIEUWS: ZIBBOSCO GING WERCHTER

WWW.ZIBBITHVETERANEN.NL

De hele week al.......alleen maar regen en koud....terwijl we vorig jaar nog naar Werchter gingen met het uitzicht op mooi weer. Dit jaar gingen we met tenten,

zeil, regenjassen en een tas vol met droge kleren. Drie wagens reden richting Leuve Aarschot. Het had de hele dag al aan een stuk door geregend. In Oirsbeek, was het droog. Hoe meer we in België kwamen, hoe harder het begon te regenen. Voordat we vertrokken hebben we op de markt nog vlaai gegeten omdat Reul jarig was. Hij is 23 jaar geworden, zijn verjaardag werd nog uitbundig gevierd in Werchter zelf. Reulke had bijna geen zolen meer onder zijn kistjes zitten, dus moesten we ook nog met de hele meute naar Sittard toe om een ander paar schoenen te halen. We zaten in de auto, gezichten richting wolken gericht, het werd zwart, de regendruppels kletterde op de autodaken, nu en dan kwam er een dinosaurus voorbij. We hadden ondanks die regen nog hoop en die hoop werd groter toen we daarginds door de wolken de zon zagen schijnen. We kwamen in Werchter aan, misschien een uurtje gereden, volgens Frits was het wel drie uur rijden, ja als iedereen zijn zolen onder zijn schoenen heeft loszitten dan kan ie wel nog eens gelijk krijgen. We vonden een camping nog geen halve kilometer van het festivalterrein af. We zaten helemaal ingesloten door andere tenten en auto's. Het eerste wat we deden toen we uit de auto stapte was: 1- bier drinken, 2- radio aan 3- tenten opzetten (ondertussen werd gewoon doorgedronken) en 4 – B.B.Q. We lagen aan de weg. Constant liepen er mensen voorbij, al die mensen werden vriendelijk verzocht om voor onze Reul "lang zal ze leve" te zingen, het werd een succes, tientallen mensen hebben gezongen voor Eric met zijn papieren kroontje op. Fransen hebben gezongen in het Frans, Duitsers in het Duits en Engelse in het Engels We waren nog maar amper daar en de hele camping wist dat Eric jarig was. Eric kreeg van de vele jongeren daar van alles in zijn handen gedrukt: flesjes bier, wijn en sterke drank. Van John kreeg hij een stofzuiger waar Twani nog de straat mee heeft gezogen .Kusch en Oeli waren de camping aan het verkennen, ze waren geloof ik een beetje nat toen ze terug kwamen, ze hadden over een klein beekje gesprongen (wordt vervolgd).

Frits kwam maar geen bekende tegen dus hij ging maar bekende maken, dat lukte hem aardig, hij ging op bezoek naar de Duitse, Belgische en Nederlandse gasten op de camping. Later op de avond kwamen al die gasten bij onze tent op bezoek. De barbeknoei was te gek, drie dagen lang hebben we niks anders binnen gekregen dan hamburgers en fricendellen met knoflooksaus. Die knoflook werd de tweede dag al weggegooid omdat het te zuur was geworden door de zon. Mauriske had het maar zwaar, teveel biertjes en ander spul dat werd hem toch teveel, zijn oogjes werden rood en hij werd steeds stiller. De avond werd steeds later en gezelliger en nog steeds kwamen mensen voor Eric zingen. We zaten op Vera Linn te wachten. Vera kwam maar niet voor ons zingen, dus zongen we zelf. Toinne was de diri, ofwel hij gaf een show weg van Heini, "doe bis alles" of ´I love de colours´ van de Stones, (had je bij moeten zijn, is niet op papier na te vertellen). Onze plek veranderde in een grote puinhoop vol met lege bierflessen, aangebrande hamburgers en fricendellen en de knoflooksaus over de grond verspreid. Maar wij grote jongens hebben na afloop alles opgeruimd. Er waren ook andere grote jongens daar die het zo nodig vonden om paaltjes langs de weg uit te trekken, ofja groot, dat dachten zij zelf dan. Er werd gezopen, gevr....en ge.....

Hoelaat we eindelijk de tent inkropen weet ik echter niet, maar ik weet wel hoelaat we

eruit waren. Om 8 uur 's morgens maakte Michelle ons wakker, waarom......het festival begint pas rond twee uur. Vervelend toch vrouwen, en dat was de enige die meeging...ik heb geruchten gehoord dat volgend jaar meerdere vrouwluui meegaan, laten we dit a.u.b. voorkomen. Op vrijdag heeft het wat later op de avond geregend maar het zeil heeft ons droog gehouden, ook zaterdagmorgen begon het te regenen en we keken al met zware moed uit naar het festivalterrein. Wat was ons ontbijt....we beginnen met gewoon broodje met pindakaas, gevolgd door fricendellen en hamburgers erbij en.....bier bij het ontbijt, de een na de andere. Bijkomen was er niet bij, hoefde ook niet, we hadden lol, we werden zatter en we waren nog niet eens vertrokken. Hoewel Eric zijn verjaardag achter zijn rug heeft verklaarde wij hem vandaag ook weer jarig, en alle voorbijgangers hebben weer voor hem gezongen. Twan had last van lachbuien, niemand weet waarvan. Maurice had hoofdpijn, niemand weet waarvan, John was hees, niemand weet waarvan, Frits voelde zich tering, niemand weet waarvan, Michelle werd maar niet ongesteld, niemand weet van wie...!!!. Ondanks dat iedereen wel wat onder de leden had vertrokken we naar het festivalterrein. Zoals ik al vertelde: het terrein nog geen halve kilometer van onze tent af. Maar toch een uur lopen, omdat iedereen zonodig lang zal ze leve voor Eric moest zingen, iedereen die we maar tegenkwamen werd het slachtoffer, ik kan dit liedje niet meer aanhoren. We vertrokken, we gingen weer terug omdat we het zeil nog mee wilde nemen, en daardoor kwamen we drie keer langs onze Belgische vrienden op de camping. Wat moesten die vriendjes elke keer doen als we langs kwamen...juist ja....voor Eric lang zal ze leve zingen.Toen kwamen we langs die beek waar Oeli en Kusch overheen waren gesprongen, het was geen beekje maar een beek van 4 meter, geen wonder dat ze natten voeten hadden. Eric heeft heel wat handjes gekregen. Voordat we eindelijk het festivalterrein inliepen werd er nog met z'n allen geürineerd. Bij de ingang zongen we nog wauw, wauw,wauw, boem, boem, boem. (had je bij moeten zijn) Ik dacht even, oje, hoelang gaat dit goed, voordat iemand een slag tegen zijn kop van voorbijgangers kreeg maar gelukkig vonden andere mensen het ook nog leuk. Goed we zitten op het festivalterrein, we kregen petjes, condooms, kranten, stickers en nog veel meer andere reclame artikelen die al snel op de grond lagen zoals alle andere mensen. We liepen naar onze plek, en met een paar mensen liepen we naar Skin, die het festival openden met een schitterend optreden. Mager, lelijk, lesbisch, kaal, het zit haar niet mee, maar haar optreden was perfect hoewel drie keer de installatie uitviel.

‘Dog Eat Dog’ was de tweede band, kort maar krachtig, kreeg het publiek goed mee en kregen op het einde een goude plaat geloof ik omdat er maar liefst 25.000 platen in België werden verkocht. Frits heeft natuurlijk weer gecrowsufd en kwam achter het podium terecht. En wat kregen we toen een heel weekend van Frits te horen; "ik heb met skin anansie gepraat, ik kwam haar tegen en ik zeg hey, zij zegt hey, en ik zeg; your optreden is very good, en zij zeg; " what do you for a work", en ik zeg:" ik work with mentally handicaps.".

Dit hebben we honderd keer en nog meer moeten aanhoren. Ja Frits had het wel naar z'n zin, flink actief terwijl hij kapot was. Maar hoe zit het met die anderen onder ons. Oeli begon met bekertjes te verzamelen, het blijkt dat als je 75 bekertjes heb verzameld dat je een gratis een t-shirt krijgt. Oeli kreeg de bekertjes moeizaam bij elkaar, toen hij laat op de avond eindelijk 75 bekertjes had verzameld was deze actie niet meer geldig, jammer Oeli! Kuscke bleef de rust zelf. Een pilsje in de hand en maar wat mee het ouwoeren. Of lekker luieren op het zeil vol met modder. Hij kreeg het ook nog klaar op een pak jus'oranje te gaan zitten samen met een zak chips. Het ergste was dat in dit pak jus ook nog wodka zitten, bedankt Kusch,

Maurice was nog steeds moe, oogjes waren rood, Rob auwoerde lekker mee, John had bijna geen stem meer. We waren nog geen uur op het festivalterrein en we kregen al een bui over ons heen. Het hele terrein veranderde in een groot modderbad. Dit had tot gevolg dat er moddergooi gevecht ontstond tussen tientallen festivalgangers die tegenover elkaar stonden. Wie liep er weer eens tussen in,,,,,yes indead, Eric en Twan. Zij kregen de volle laag, Eric recht in de oren, beide vielen plat op de grond en kregen nog heel wat modder over zich heen. Eric had nog extra thuis schoenen gehaald omdat de zolen er los aan zaten. Maar ook bij deze schoenen zwabberde de zolen wat eronder, dat werd soppen voor Eric.

Maurice werd steeds meer moe. Rob, John en Roger gingen naar Therapy kijken, John was zo in de pogo-kudde verdwenen. En waar was Frits.. die lag op de pogo-kudde te crowsurfen. Therapy was uitstekend, En dan ‘David Bowie’, weer met dezelfde kliek naar vore, de muziekliefhebbers ook wel genoemd, Maurice vond David maar niks, zijn wereldje draaide alleen maar om ‘Metallica’. Bij David werden we nog eens verrast door een grote plensbui vol met hagel. Achja het maakte helmaal niet meer uit, nat is nat. Dit jaar waren veel van die house met rock bands, gadverdamme wat is dat voor een k..t..muziek. John en Maurice bleven achter voor de prodigy waar ook geen r..t. aan was. Ook boem, boem, boem muziek, dus we gingen terug naar de camping en iedereen die we tegen kwamen moest weer lang zal ze leven voor Eric zingen. Op de camping werd er weer gebarbeqeud, en de halve litertjes leeggedronken. Een aantal mensen kropen al de tent in, o.a. Michelle. Men had weer Duitse gasten ontmoet die zich van ons aan iedereen moesten verontschuldigen dat ze kampioen zijn geworden op het E.K in Engeland. Er werd zelfs gezongen,o.a therapyliedjes . Na elke scheet kwam dat melig grapje "das programma mit der mouse" Twan begon weer te zingen; "I love the Colours" en zijn lachbuien waren nog steeds niet verdwenen. John wilde meteen de tent in maar kwam laat in de nacht eens kijken, eenmaal in de tent werd het flauwekul vervolgd.

We moesten vroeg op om de eerste groep te zien optreden. Hoe kapot we ook waren, we liepen met onze pilsjes in de hand naar het festivalterrein, niet dat stoer uitzag, maar het pils smaakte ondanks alles heel goed. Bij het festivalterrein werd weer geplast op een rijtje, gezongen bij de ingang en iedereen die langskwam zong voor onze twee dagen geleden jarige Eric, zelfs de mensen achter de bar en eetkraampjes. "The Presidents of the USA" gaven een leuke concert en kregen netzoals op Pinkpop tientallen perzikken langs hun oren gesmeten bij hun hit ’ Peaches’. Hierna kwamen drie mindere leuke bands en we vertrokken met de helft van de groep terug naar het festivalterrein.Hier werd weer voor de afwisseling gebarbeqeud. Intussen was weer het een en ander gebeurd, John lag onder narcose bij de E.H.B.O tent, bij hem was een teek in zijn huid gekropen, hoe dat beest het daar inhoud moet je mij ook niet vragen, John poriën zaten vol met alcohol en knoflook, schijnbaar vond die teek dat wel lekker. Maar oke, hierop volgde de grapjes zoals; discotheek, tekenen, intakegesprek en nog vele andere. Twan werd het tweede slachtoffer. Hij melde zich bij de E.H.B.O. tent om pillen te vragen voor het poepen tegen te gaan. Hij beweerde dat hij aan de diaree was, maar stond daar in die tent met een pilsje in zijn hand te verkondigen wat hij wel allemaal gegeten had, knoflook, hamburgers, fricendellen, dat hij die pillen heeft gekregen is een wonder. Rob had hoofdpijn en kreeg een paracitamolletje, ook nog een aantal eetbonnen erbij. Frits had al een dag kennis gemaakt met een meisje en afgesproken om 24.00 uur samen naar de tent te gaan, mar lompe en zatte Frits was dit afspraakje vergeten. De volgende dag kwam Frits weer dit meisje tegen en sprak af om samen naar Radiohead te gaan kijken rond 13.30 uur. Maar Frits was heel lang weg, meisje kwam even kijken en ging weer weg, Frits kwam, meisje was weg, jammer Frits, meisje gemist, Radiohead gemist. RadioHead, Pulp waren steengoed. Morisissette mocht er ook wel zijn. De Red Hot Chilli Peppers waren ook wel aardig, gitarist stond in zijn nakie op het podium, Biork had een schitterende lichtshow met veel vuurwerk. Tussentijds hebben we op de camping nog gebarbeqeud. Neil Young bllijft in Roger zijn geheugen gegrift, niet zo zeer om zijn optreden, maar dat Roger zo nodig naar de wc moest midden in dat publiek, het gevolg dat Frits Roger aankondigde en tientallen mensen begonnen te roepen, Roger,, je kunt het, in een bekertje pissen, leuk en bedankt Frits maar wie de bal kaats krijgt hem ook terug gekaats. Twan vond op Neil de koporgels uit, wat dit is, vraag je hem zelf maar, Vera kwam niet voor ons zingen. Twan raakt steeds meer hierdoor in een dip. Het festival was voorbij, nog steeds zingend voor Eric liepen we terug naar de camping waar we onderweg iemand in een rolstoel tegenkwamen met de been in het gips. Keep On Rocking in a Roll Chair klonk toen van alle kanten uit onze groep, Lourdus is die kant op, werd er nog gezegd. Toen kwamen gehandicapten in een rolstoel langs gescheurd die bijna tegen een wagen aanknalde, hadden die geluk, waren ze bijna verlamd of een dwarslaesie gekregen, ze kwamen er nog goed vanaf. Op de heenweg hadden we trouwens nog blikjesvoetbal gedaan, elk blikje dat we tegenkwamen trapte we naar vore, zodat in mum van tijd tientallen blikjes voor ons lagen, een lawaai. De M.E. deed niks en wilde niemand mee nemen van ons, behalve Frits kreeg weer een lift. Terug op de camping gingen we voor de afwisseling B.B.Q. en dit keer ging iedereen maar eens vroeg naar bed. De volgende morgen vlogen de doppen weer van de bierflessen af, of we gingen koffiedrinken, via een lange omweg gingen we naar huis, Helaas ik heb nog meer te vertellen maar misschien volgend seizoen in het eerste ZIBBITH NIEUWS.

KIJK OOK EENS IN ONS KIJK OOK EENS IN ONS HOOFDARCHIEF>>>>>